عشق و علاقه مفرط ایرانیان به كاشت نهال كه چه در آئین زرتشت و هم در دین اسلام ارج نهاده شده ، سبب گردیده است كه كاشت و نگهداری از درخت همواره به عنوان ارزش تلقی شود و به همین دلیل شاهد وجود درختانی با عمر چند ده ساله كه بعضاٌ به چند صد سال نیز بالغ می شود كه از آنها با نام درختان دیرزیست یاد می شود در گوشه و كنار كشور هستیم . قداست مترتب بر كاشت و نگهداری از درخت موجب استمرار حیات این درختان ، علی رغم مصائب ایجاد شده برای آنها در طول قرن های متمادی بوده است . به طوریكه كمتر درخت دیرزیستی را می توان یافت كه دچار عارضه آتش گرفتگی نشده باشد . همچنین سنت پسندیده وقف كه در مورد شماری از این درختان دیده می شود ، اهتمام بیشتر اهالی به نگهداری این درختان را در پی داشته است . گیاه شناسان بر این باور هستند كه این درختان از مهم ترین ذخایر ژنتیكی یك كشور هستند . ضمن آنكه می توان درختان دیرزیست را به عنوان آئینه تمام نمای فرهنگ دینی، اجتماعی و طبیعی ایرانیان دانست .

در روستای آمره نیز درخت چناری با سن تقریبی ۱۰۰۰ سال وجود دارد كه گفته می شود زوار كربلا در سایه آن استراحت می كردند . (علی احمد كروری و دیگران ، ۱۳۸۰ ) . حضور در مناطقی كه این درختان وجود دارند ، می تواند در كنار مزایای متعدد ، انس و الفت بیشتر میان مردم و به ویژه كودكان ، نوجوانان و جوانان با درختان را در پی داشته باشد و از این طریق فرهنگ ارج نهادن به گیاهان را در میان بازدید كنندگان ترویج نمود.

ماخذ: روستا و جاذبه های اكوتوریستی آن نوشته دكترعباس نوروزی