قالی بار‏کن‏ها و باورها(قسمت آخر)

در چندین دهه‏ی اخیر تعدادی از اهالی از طریق برپانمودن دار قالی یا پخش نقشه و یا خرید و فروش و واسطه‏گری قالی، امرار معاش می‏نمودند؛ نام تعدادی از ایشان عبارت است از:

قالی‏بارکن‏ها:حاج غلام‏رضا و حاج علیرضا حاج حسینعلی،حاج علی‏اکبر مبشری،حاج علی حسنی،

پخش نقشه و خامه :مرحوم حاج حسین دلاوری،حاج محمد محمد علی بیگی

همان‏طور که ذکر شد به این دلیل که امرار معاش از طریق قالی‏بافی پیوند عمیقی با ادامه‏ی زندگی داشته هر گونه اخلالی در این امر را به یک‏سری علل و عوامل احتمالا ماورایی منسوب می‏نموده‏اند که البته شاید برای ما چندان قابل هضم و درک نباشد؛ از جمله :

1-اگرهنگام بار کردن قالی جز افراد خانواده شخص دیگری وارد خانه شود و قالی زود بافته شود آن شخص پاسبک بوده ولی اگر بافتن قالی طول بکشد شخص بدقدم و بی خیر و برکت است.

2- بافتن قالی در روز جمعه خوش یمن نیست و باید جمعه تعطیل باشد و اگر شخصی در این روز قالی ببافد حریص و طماع لقب می‏گیرد..

3- اگر هنگام بریدن قالی بچه‏ای زیر آن بخوابد و قالی بر سرش بیفتد قالی گران به فروش می‏رسد.

(مطالب دیگری هم در مورد قالی در دست بود که به دلیل طولانی شدن و به منظور پرهیز از آزرده نمودن خاطر عزیزان از انعکاس آن خودداری شد.)

عکس از: آقای علی مبشری