ده من آمُره است

توجه بازدید کنندگان گرامی را به مطلب و شعر زیبای ذیل از دوست و همراه گرامی پایگاه، آقای رسول بزرگواری جلب می نماییم:

"با سلام

 همیشه  معتقد بودم این که میگن بچه کجا هستی؟ یا فلانی کجاییه؟ و مواردی از این قبیل زیاد درست نیست چون مهم نیست که "کجایی هستیم"مهم اینکه "کجا هستیم"  آدما فکرو عملشون محصول زمان و مکانیه که تو اون موقعیت قرار می گیرن . ولی بعد از اینکه  در مدت تحصیلم به شهرهای مختلفی سفر کردم متوجه شدم که تو کشوری مثل ایران اقوام مختلفی  زندگی میکنن با افکار و عقاید و آداب و رسوم و زبان و لهجه های مختلف و خلاصه در عین کثرت وحدت دارن  مثل یه پارچه چهل تیکه که قطعاتش کنار هم قرار گرفتن و  هارمونی و هماهنگی خاصی دارن از اون گذشته وقتی در مقام مقایسه به اختلافها و تفاوتها نگاه می کنیم مسئله ارزش و ارزشگذاری به وجود میاد و موضوعاتی مثل خوبی  و بدی یا زشتی و زیبایی  یا سطح فرهنگی و ... مطرح میشه  آمره هم جزء معدود روستاهایی که مردمش هنوز گویش و زبانش رو حفظ کردن و از بخت خوبش کتاب وزین "فرهنگ آمره" هم مزید بر علت شده که قابل تقدیره به علاوه اینکه مردمش هنوز یه عِرقی به آبادی خودشون دارن و به قول دوستان سرو ته شون رو بزنی آمره ای هستن و میان آمره و  همه همدیگرو میشناسن و کمتر غریبه بینشون هست و هروقت هم  که بیرون از آمره همدیگرو می بینن همدیگرو میشناسن  که نشونش هم یه لبخنده که به لب هر دوطرف میشینه امیدواریم آمره همیشه آمره بمونه

ارادتمند آمره و آمره ایها

رسول بزرگواری "