1. بوره و آمره اسا که باهاره    /    بوره ويت نگنه آقادک َ پاره

بوره کی ذنه يا سوا اکُ وخد     /   کی اتی کی اچّو کی مُندگاره
معنی :

به آمره بيا اکنون که بهار است

بيا و ماجرای سال گذشته را فراموش کن

بيا چون کسی نمی داند تا فردا همين موقع

چه کسی می آيد چه کسی می رود و چه کسی ماندگار خواهد بود(این دوبیتی سروده خود مولف"ح.ع.برگ" است)

2. بَشم ُ واشم جه ی ُ عالم و برشم    /     بشم چه چين و ماچين دورتر شم

    بگيرم راه ی ُ کوه و بيابن      /   جه یُ دنياو اُ دنيا و بر شُم
معنی :

بروم تا از اين عالم بيرون بروم بروم از چين و ماچين هم دورتر بروم

راه اين کوه و بيابان را بگيرم و از اين دنيا و آن دنيا بيرون بروم

3. اگه قسمتم یُ جوره بنوسه     /    قلم و کاغذش د آوّ خيسه

معنی :

اگر بخواهد قسمت مرا اين گونه بنويسد الهی و قلم و کاغذ خيس بخورد

4. شوال ادا شرمندی ام      /     جه رو خدا درمندی ام

    هر کی دستُم بگيره        /      خدا دستش بگيره

معنی :

ماه شوال می گويد شرمنده ام و در برابر خداوند در مانده ام

هر کس کمکم کند (روزه بگيرد) ان شاء اللّه خداوند کمکش کند

(برگرفته شده از کتاب فرهنگ آمره تالیف آقای حسن عادل خانی)