تک چنار
من درختی بی خزانم، تک چناری پر بهارم
در زمستان هم بهار و صیف ها پر برگ و بارم
بر لب جوی روان و کنج مسجد خانه دارم
بر سر هر پیر و برنا سایه دارد شاخسارم
ریشه در خاک، سر بر افلاک، پر غرور و استوارم
زخمها بر تن بود از دوستانم یادگارم
عمر من افزون ز چند صد، شایدم باشد هزارم
بی مثالم، جلوه ای از قدرت پروردگارم....
حمیدرضا غفاریان Hami
