**بال**
خدا بر دوش انسان کرد اشارت
برایش گفت از روزی حکایت
که در آغاز غیر از این دو پایت
دو بالی هم مقرر شد برایت
زمان و آسمان در سیطرت بود
دو پا بر قامت و بر شان پرت بود
تو بهر خود زمین را برگزیدی
جلال آسمان ها را ندیدی
خدا پرسید از او در نهایت
بگو بر من چه شد آن بالهایت
بشر سر دوشهای خویش کاوید
نشان بالها بر شانه اش دید
سپس چشمان خود بر آسمان دوخت
ز حسرت مشتعل گردیده و سوخت
انیسی ۹۵/۳/۱۴