#طعم_خوش_واژه_آمره‌ای

همان‌طور که می‌دانیم ایرانیان پس از ورود اسلام، برای برپایی شعائر دینی مشکلات فراوانی داشتند.

در تاریخ می‌خوانیم که ایرانیان، هنگام ادای فرایض دینی، هیچ‌گونه درکی از کلمات عربی در اذان و اقامه و نماز و قرآن نداشتند و بارها درخواست نمودند که آداب دین را به زبان فارسی و گویش‌های رایج خود به‌جای آورند تا بفهمند و بدانند چه می‌گویند [جالب آن که واجگاه یا مخرج حروف عربی را هم هرگز نیاموختند و هنوز هم نمی‌توانند آن‌ها را مطابق زبان عربی بگزارند] اما همواره با مخالفت روبرو می‌شدند، ولی خود برای اصطلاحات عربی، برابرهایی ساخته و به کار می‌بردند.

نمونه‌های برابرساخت کلمات و اصطلاحات نماز در گویش آمره بسیار شنیدنی است:

خوش‌خونی xosh- xoni: پیش‌درآمد یا قران قبل از اذان

ونگه vonga: اذان

دس‌نماز das nomaz: وضو

های‌اشدان hay eshdan: تکبیره ‌الاحرام

پیش‌ نماز pish nomaz: امام جماعت

جه سر بکتن je sar bakatan: ابطال نماز

تسمیه واتن tasmi a vatan: تسبیح گفتن پس از نماز

 دکتر حسن_عادلخانی