آمره a-mor-a: آمره مرکب از:

 

آ: پیشوند نفی در زبان‌های باستان

 

مُر: از مصدر مُرتن mortan در زبان پهلوی و مَه٘رَگَ در زبان اوستا

 

 پسوند مکان

 

در معنی:

محل بی‌مرگی، محل جاودانگی

 

این واژه باستانی، نشان‌دهنده قدمت آمره و نام پرمحتوای آن است.

 

دکتر حسن عادلخانی

 

+ نوشته شده در شنبه چهاردهم اسفند ۱۳۹۵ساعت 12:53 توسط علی مبشری |