
دیزلّا diz-a-lla: این واژه باستانی مرکب است از:
دیزَه: واژهای پهلوی است در معنی سنگ داغ، آتش. این کلمه به شکل "دیزی" و "دیگ" باقی مانده و هنوز هم رایج است.
لا: پسوند مکان، این پسوند در کلمه "کوچهلا" هم دیده میشود که به اشتباه گمان میکنند "کوچه الله" است.
پس دیزَلّا یعنی: محلِ سنگِ داغ، آتشگاه، آتشکده
دکتر حسن_عادلخانی