طنین زنگوله‏های مستاجر

اواسط تابستان بود که که زمزمه‏های اجاره دادن دشت پریه  از مالکان و رعایای مربوطه شنیده شد و زمانی که با مخالفت عده‏ای از جمله حقیر مواجه شدند استدلال نمودند که مقداری علف خشک در دشت باقی مانده و اگر پولش را نگیریم عده‏ای آن را آتش می‏زنند ،جوی‏هایمان به سیمان‏کاری نیاز دارد وشاید بتوان به این وجه(دو میلیون تومان) بخشی از آن را تعمیر نمود ،تازه مگر این گوسفندان متعلق به همین کشور و آب و خاک نیستند و...

یکی دو هفته‏ای از اجاره دادن پریه به گله‏دار جریک آغاجی گذشته بود که روزی فریاد و فغان اعضای شورا و دهیار به هوا برخاست که : ایشان تعهد خود را نقض کرده و گله را  تا دیزلا آورده و با احساس شجاعت وصف‏ناپذیری از بازگرداندن ایشان به محدوده‏ی قرارداد و اخذ تعهد مجدد مبنی بر ماندن در محدوده داد سخن می‏دادند.

چند روز قبل مسئول محترم شورا به عنوان مشورت در مورد اجاره دادان چراگاه بیابان آمره مباحثی را مطرح نمود و حقیر با ذکر دلایلی با آن مخالفت نمودم اما ایشان معتقد بود که : چند روزی بیش‏تر تا فصل سرما نمانده  و علف‏های بیابان را هم گوسفندان روستاهای اطراف بدون پرداخت وجه می‏چرانند و بسیاری از بخش‏های بیابان را هم آتش زده‏اند و...

تا این‏که دو سه روز قبل صدای زنگوله‏ها را از دامنه‏ی قلعه مر شنیدم وقتی ماجرا را جویا شدم  گفتند شورای محترم چراگاه آمره را نیز به مبلغ دو میلیون تومان اجاره داده است.