کَرگَه karga : مرغ [مونث]

 این واژه باستانی بازمانده زبان‌های ایرانی کهن است و در طول هزاران سال با کم‌ترین تغییر آوایی در زبان‌های ایرانی میانه و زبان‌ها و گویش‌‌های شمال‌غربی کاربرد دارد.

 طعم خوش این واژه را بیش‌تر بچشید:

اوستایی: کَه٘رَکَه

پهلوی اشکانی: کَر٘گ٘

تالشی، سمنانی، شهمیرزادی: کَر٘گ٘

آمره‌ای، آشتیانی، وفسی، دلیجانی، کهکی، نایه‌ای: کَرگَه

گیلکی، نائینی، بهدینان، سنگسری: کَر٘ک٘

مازندرانی: کِر٘ک٘

سرخه‌ای: کَرگیک

دکتر حسن_عادلخانی