ذُما zoma: داماد

این واژه باستانی دلیل محکم دیگری است بر پیوند گویش‌های امروزی مرکزی ایران با زبان‌های میانه پهلوی اشکانی و ساسانی و زبان‌های باستانی ایرانی از جمله اوستایی، مادی و فارسی باستان.

به این کلمه در زبان‌ها و گویش‌های باستانی، میانه و شمال‌غربی و مرکزی توجه نمائید:

اوستایی: ذاما

پهلوی اشکانی: ذامات

پهلوی ساسانی: داماد

تالشی: ذِما

آشتیانی، گیلکی، کردی، سرخه‌ای، کهکی: ذاما

آمره‌ای، نائینی، سمنانی، دلیجانی، نایه‌ای: ذُما

مازندرانی، سنگسری، لاسگردی، شهمیرزادی: ذوما

بهدینان (زرتشتی): ذوماد

وفسی: ذاوا

نکته:

تمایز "ذ" و "د" یکی از شاخصه‌های زبان‌ها و گویش‌های شمال‌غربی در مقایسه با جنوب غربی است؛ مانند: گمبذ و گنبد، ذان و دان و ...

دکتر - حسن_عادلخانی