
اَرسَه 'arsa: اشک [مونث]
این واژه از زبانهای ایرانی باستانی و میانه به ما رسیده و هماکنون با اندکی تغییر آوایی در زبانها و گویشهای ایرانی شمالغربی و مرکزی رایج است.
به این همسانی توجه کنید:
پهلوی اشکانی: اَرسَه
پهلوی ساسانی: ارس
تالشی: اَسُرگ
گیلکی: ارسُ
مازندرانی: اسری
نایینی: اَرس
آذری، کردی: اَس٘ر٘
سمنانی: اسرِ
سنگسری: اَسِرآو٘
لاسگردی: اَس٘رُ
سرخهای: اُسرُو
وفسی: هَرسَه
دگتر حسن_عادلخانی