آمره

اَرسَه 'arsa: اشک [مونث]

 

این واژه از زبان‌های ایرانی باستانی و میانه به ما رسیده و هم‌اکنون با اندکی تغییر آوایی در زبان‌ها و گویش‌های ایرانی شمال‌غربی و مرکزی رایج است.

به این همسانی توجه کنید:

 

پهلوی اشکانی: اَرسَه

پهلوی ساسانی: ارس

تالشی: اَسُرگ

گیلکی: ارسُ

مازندرانی: اسری

نایینی: اَرس

آذری، کردی: اَس٘ر٘

سمنانی: اسرِ

 

سنگسری: اَسِرآو٘

 

لاسگردی: اَس٘رُ

 

سرخه‌ای: اُسرُو

 

وفسی: هَرسَه

 

دگتر حسن_عادلخانی

+ نوشته شده در جمعه پانزدهم اردیبهشت ۱۳۹۶ساعت 23:0 توسط علی مبشری |