
از az: من، ضمیر جدا، اول شخص مفرد.
یکی از شگفتیهای زبانهای شمالغربی ایرانی و گویشهای بازمانده آنها در مرکز ایران، حفظ ضمیر جدای "از" در معنی "من" در حالت نهادی افعال گذرا و ناگذر است.
به ریشه این واژه در زبانهای باستان و میانه و گویشهای مرکزی توجه نمائید:
اوستایی: اَزَم
پهلوی اشکانی و ساسانی: از
تالشی، آشتیانی، آذری، وفسی، کهکی: از
سمنانی، لاسگردی: اَ
سرخهای: اُ
دکتر حسن_عادلخانی