آمره

از az: من، ضمیر جدا، اول شخص مفرد.

یکی از شگفتی‌های زبان‌های شمال‌غربی ایرانی و گویش‌های بازمانده آن‌ها در مرکز ایران، حفظ ضمیر جدای "از" در معنی "من" در حالت نهادی افعال گذرا و ناگذر است.

 

به ریشه این واژه در زبان‌های باستان و میانه و گویش‌های مرکزی توجه نمائید:

 

اوستایی: اَزَم

پهلوی اشکانی و ساسانی: از

تالشی، آشتیانی، آذری، وفسی، کهکی: از

سمنانی، لاسگردی: اَ

سرخه‌ای: اُ

 

دکتر حسن_عادلخانی

+ نوشته شده در یکشنبه سی و یکم اردیبهشت ۱۳۹۶ساعت 22:0 توسط علی مبشری |