"بُر borr" نام آئینی است ویژه آمره. بدین ترتیب که برزیگران آمره‌ای معتقد بودند هر کشاورزی که برداشت محصول آبی گندمش به تاخیر بیفتد و آخرین فردی باشد که گندمش را درو کند با زیان مالی، جانی یا ... مواجه می‌شود.

به همین دلیل، کشاورزان سعی می‌کردند با توسل به ترفندهای مختلف از جمله استفاده از کارگران زیاد، برداشت محصول در شب با فانوس و ... تمام هم و غم خود را به کار گیرند تا از همگنان عقب نمانند.

گاهی نیز عده‌ای شرط نوع‌دوستی را به جا می‌آوردند و با نگه داشتن چند دسته محصول برای نفر آخر، وی را از بر نجات می‌دادند.

این اعتقاد چنان با گوشت و خون اهالی درآمیخته بود که ذره‌ای در قدرت "بُر" تردید نداشتند و در جواب نوجوانانی که باور ایشان را به چالش می‌کشیدند، خاطره اربابی را نقل می‌کردند که در #بر تردید کرده و گستاخانه گفته بود: "من امسال عمداً محصول آبی گندمم را نفر آخر برداشت می‌کنم تا این رسم را براندازم و بر بیاید ....نم را بخورد." و ارباب مذکور سال را به پایان نرساند و #بر وی را نابود کرد لذا حتی خیال نقض این رسم در مخیله‌اشان هم نمی‌گنجید.

اکنون با کمال افتخار به اطلاع می‌رساند که این #رسم_کهن، به عنوان باوری ویژه، به نام آمره برای همیشه در دایره‌المعارف آداب_و_رسوم ایران به ثبت رسید. 

دکتر حسن عادلخانی